Ineens was het zover. Papa en mama hebben al heel lang naar je komst
uitgekeken. We wisten al dat je een meisje was en hadden zelfs daarvoor
al je naam bepaald. Anne Sophia, of kortweg Anne. Je kamertje was al
een paar weken helemaal klaar en ook daar prijkt je mooie naam al op de
muur.
Maar wat een verrassing toen je ineens er aan ging
komen, en wat ging het allemaal snel. Op 25 september om 2.30 uur begon
het allemaal. Mama heeft het er wel even moeilijk mee gehad want het
was best heel erg pijnlijk, en daarom moest papa ook wel menig keer
slikken. Toch heeft mama smiddags om 4 minuten over 4 een bijzonder
persoontje op de wereld gezet. Jij.
Vanavond
slaap je met mama in het ziekenhuis zodat ze haar nog even in de gaten
kunnen houden en iedereen even lekker uit kan rusten. Morgen mag je dan
naar huis en kunnen we je eindelijk in je kamertje neerleggen, in het
ledikantje waar we al zo vaak bij zaten.
Mama
zegt dat je toen ik weg was flink hebt laten horen dat je ook goed kunt
huilen maar dat alles nu wel weer rustig is en je lief ligt te slapen.
Gelukkig maar.
