Het klinkt net als een sprookje.. Aan het einde van het verhaal trouwt De Prins met Het Meisje. Natuurlijk niet met een prinses.. nee een doodnormaal meisje.
De Royal Wedding 2011 hebben het hier over: De bruiloft van de kroonprins van Engeland met zijn geliefde burgermeisje.

Gisteravond wilde je weten wat Papa en Mama op tv aan het kijken waren. Een film over 2 mensen die gingen trouwen.
Dat wilde je ook graag zien. Maar omdat het gisteravond al wat laat was mocht je vandaag naar dit levensechte waargebeurende sprookje kijken.

Terwijl alle belangrijke mensen binnenstroomden in de kerk was jij vooral druk met bekijken welke hoeden nou het meest op een taartje leken.
Ook de “hofbakker” en zijn prachtige koninklijke gebakjes kon natuurlijk op grote belangstelling rekenen. Chocoladecakes overgoten met NOG meer chocola.
Maarja.. na alle hoeden werd het een beetje saai dus zijn we maar even naar de bakker geweest.
Bij thuiskomst waren we precies op tijd om Prins William aan te zien komen bij de kerk. DAT is nou een echte prins vond jij!

Bij elke mooi gekleedde dame die binnenkwam wilde jij weten of het “de prinses” was.
“Mama, is dat de prinses?”, “nee dat is de koningin van Noorwegen”
“Is dat dan de prinses?”, “nee.. dat is Camilla.. de vrouw van prins Charles”
“Maar wie is prins Charles dan?”, “Dat is die meneer met die blauwe streep op zijn uniform”.
Nouja.. etcetera etcetera dus..

Toen kwam de echte bruid gelukkig eindelijk!
En Het Meisje leek wel een echte prinses in haar mooie jurk.
Ook de bruidsmeisjes vond jij echte prinsesjes.
Toen ik vroeg of jij later ook met een prins ging trouwen zei je dat je liever met de prinses trouwde. Tja.. William.. sorry

Maarja toen kwam de grote vraag: “Komt er ook een heks?”.
Mama dacht van niet… Maar toen de “QueenMum” aan kwam riep je meteen “kijk Mama! Daar is de heks!”
En in de kerk bleken NOG meer heksen te zitten! Allemaal met een hoedje natuurlijk. Als dat maar goed gaat…

Normaal mag je natuurlijk geen acrobatische toeren uithalen aan tafel. Maar toen je zei “dit is nou een balletbeweging” moesten we er wel even om lachen natuurlijk.

Elke ochtend hebben wij hetzelfde ritueel.
Eerst doucht Papa, dan doucht Mama en ergens in het midden kom jij uit bed.
Tegen de tijd dat Mama aangekleed is staat Papa al boterhammen te smeren beneden.
Dus eenmaal beneden kunnen wij netjes aansluiten aan het aanrecht om onze boterhammetjes te smeren.

Elke dag stel je dezelfde vraag: “Papa, mag ik een plakje kaas?”.
Om vervolgens 3 minuten later dezelfde vraag te herhalen: “Mama, mag ik een plakje kaas?”
En daarna natuurlijk “mag ik ook een plakje komkommer?”.

In het weekend gaat het natuurlijk wat minder gestroomlijnd dus je kwam niet alleen voor een plakje komkommer voor jezelf maar ook de baby(pop) wilde graag een plakje komkommer.
Niet al te veel later kwam je het plakje terugbrengen omdat de baby het niet lustte.
“Dan mag jij het plakje wel opeten, Anne.”

Met als pijlsnelle reactie: “De baby lust wel KAAS zegt ze!”

Jaja… de babypop lust wel kaas… Daar trappen Papa en Mama natuurlijk niet in.

Sinds kort hebben papa en mama een leuk spelletje voor je in huis, waarbij je in een echte microfoon mee mag zingen met al je favoriete hits van K3 en megamindy!
In het begin was het even wennen, maar nu wordt er op zondagochtend wat afgezongen!